#695 'Cela numer 24. Rozmowy z dożywotnimi' Zbyszek Nowak

 

Po przeczytaniu pierwszej książki autora od razu zakupiłam kolejną, jednak czekała sporo czasu na swoją kolej. Czy jej lektura była dla mnie równie wstrząsająca jak poprzednich historii?

'Zawsze jest jakiś motyw. Nawet jeśli nie widać go w chwili zabójstwa, to on jest. Zakorzeniony głęboko w głowie sprawcy.' 

24 rozmowy, 24 osadzonych na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Każdy z nich jest inny, ale wiele przemyśleń mają podobnych. Większość z nich uważa jednak, że kara jest zbyt długa, bo w końcu ostateczna. Czy tak jest faktycznie? Czy nie zasłużyli na tak dotkliwą karę czynami, które popełnili?

'Jestem przyzwyczajony do więzienia. Kwestia jest taka, żeby wyjść z dożywocia? To nierealne. Nie ma co się łudzić.'

Niejednokrotnie słyszymy, że więźniowie odbywają swoje kary za niewinność. W tym przypadku takie stwierdzenie przewija się niejednokrotnie, ale chyba nie może być prawdą, że wszyscy otrzymują wyrok dożywotniego pozbawienia wolności za coś, czego nie zrobili? Wiele z tych historii jest wstrząsających, nie mieściło mi się w głowie jak można dokonać morderstwa, które niejednokrotnie trwa kilka chwil i rzutuje na całe życie. A skala wieku jest duża. Niektórzy osadzeni są młodsi ode mnie. Inni siedzą w więzieniu dłużej niż żyli na wolności. Warto poznać te historie jeśli jesteście zainteresowani tematem. Ale miejcie na uwadze, że nie są to łatwe i przyjemne zwierzenia osadzonych.

'Choćby te środki wychowawcze. nie spotkałem jeszcze nikogo, kto twierdziłby, że dożywocie jest karą wychowawczą. To wyrok eliminacyjny. 25 lat to już jest wyrok eliminacyjny.' 

OCENA: 7/10

~A.