#654 'Teściowa' Moa Herngren

 

Spodobała mi się pierwsza książka autorki, więc postanowiłam przesłuchać drugą z serii. Czy również było warto?

'Bez wzglę­du na po­wa­gę sy­tu­acji naj­gor­szą rze­czą, jaką można zro­bić, jest brak ko­mu­ni­ka­cji mię­dzy ludź­mi. Jeśli prze­sta­nie­my ze sobą roz­ma­wiać, nie roz­wią­że­my żad­ne­go pro­ble­mu, cho­ciaż może nam się wy­da­wać, że wy­god­niej jest się ukryć w swo­jej jamie, niż wziąć się z pro­ble­mem za bary.' 

Åsa wychowywała swojego syna samotnie, zawsze byli tylko we dwoje. Kiedy Andreas poznaje Josephin, z którą po jakimś czasie oczekują na dziecko relacje mężczyzny z matką stają się coraz bardziej ograniczone, aż w końcu zupełnie znikają. Co było tego powodem i jak zakończy się ta historia?

Autorka przedstawia siłę matczynej miłości, ale także pokazuje tę samą perspektywę z poziomu dorosłego dziecka, które wychowywało się w niepełnej rodzinie. Okazuje się, że każda z nich jest zupełnie inna, a to co dla jednego wydawało się jedyną możliwością, drugie wręcz osaczało. Przyjemnie słuchało się tej historii, chociaż momentami okazywała się być też ciężka z uwagi na to, co spotykało główną bohaterkę. 

'Wy­szedł z miesz­ka­nia i za­mknął za sobą drzwi. Potem za­pa­dła głę­bo­ka cisza, a ja już wie­dzia­łam, jak to jest, kiedy ktoś tonie. '

Autorka w nienachalny, ale jednocześnie bardzo precyzyjny sposób ukazuje ludzkie uczucia. Pokazuje czytelnikowi, że nic nie jest czarno białe, a wszelkie wydarzenia są konsekwencją działań z przeszłości każdej z osób, której one dotyczą. Nie inaczej było w tym przypadku, a tytułowa teściowa daje nam wiele do myślenia. Zdecydowanie polecam, jeśli jesteście gotowi na emocjonalną wycieczkę. Ja z pewnością wkrótce sięgnę po kolejny tom!

'Czuję się jak głod­ny czło­wiek, który zjada marne reszt­ki. Na pewno się nimi nie na­sy­ci, ale dzię­ki nim prze­ży­je.' 

OCENA: 8/10

~A.