#650 'Rozpacz' Klaudia Muniak

 

Czytam książki autorki, chociaż nie wszystkie zasługują na polecenie. Jak było w tym przypadku?

'W oczach wciąż miała łzy, ale było w nich coś jeszcze. Jakiś błysk, który wzniecał niepokój. Iskra, która sprawiała, że cierpła skóra.' 

Kinga straciła dziecko, w tragicznym wypadku, do którego doszło w żłobku. Gotowa jest zrobić wszystko, aby odzyskać ukochaną córeczkę. Tylko czym jest wszystko w obliczu śmierci? Bogna natomiast trafia jako opiekunka do domu bogatych właścicieli firmy biotechnologicznej. Jak splotą się losy tych kobiet?

Strata dziecka z pewnością jest niewyobrażalna. Prowadzi do ogromnej rozpaczy całej rodziny, a najbardziej doświadcza tego matka, czyli nasza główna bohaterka. Nic więc dziwnego, że stara się chwytać wszystkiego, nawet najbardziej szalonego.

Historia przedstawiona jest z kilku perspektyw, co bardzo lubię. Powoli dochodzimy do zakończenia, które jest kluczowe, ale jednocześnie otwarte i pozostawia szerokie pole do rozmyślań i dyskusji.   

'Prawda była taka, że sami siebie do końca nie znamy, a co dopiero drugiego człowieka. Ludzka psychika pozostaje zagadką, której pewnie jeszcze długo nikomu nie uda się rozgryźć. Może nawet nigdy.' 

Książki autorki mają to do siebie, że dopiero zakończenie decyduje o ostatecznej ocenie. I tutaj wszystko miało sens pomimo otwartego końca i sporego pola do interpretacji, a sama tematyka choć ciekawa to jednocześnie trochę przerażająca. W dzisiejszych czasach sztuczna inteligencja to jedno, ale zabawa genetyką i klonowanie żywych stworzeń? Zdecydowanie polecam, nawet jeśli nie znacie jeszcze twórczości autorki. Warto!  

'Czasem życie wplątuje nas w labirynt, którego nie da się obejść. Trzeba szukać wyjścia krok po kroku.' 

OCENA: 8/10

za książkę dziękuję Wydawnictwu:

 

~A.